Pewien czas temu podczas rozmowy z moim poniekąd dobrym znajomym, którego znam od lat i którego nawet jeżeli chciałbym pozdrowić to zrobić tego nie mogę (trzeba utrzymać pewne istniejące, ogólnie pojęte scenowe animozje), po raz kolejny doszliśmy do dawno znanego wszystkim wniosku, iż nasza rodzima scena sportów elektronicznych ma pewne bardzo niekorzystne dla wszystkich zboczenie. Ba, zmotywował mnie on na tyle, abym ostatecznie przelał te wolno wypocone myśli na elektroniczny papier, tym bardziej, że moją osobę od lat fakt ten bardziej, niż denerwuje.

Mowa tutaj o takiej specyficznej polskiej mentalności, myśleniu o grach oraz o podejściu przeciętnego polskiego Kowalskiego do cybersportu. Każdy, kto słyszy bowiem słowo "e-sport" myśli od razu Counter Strike, słowo "LAN" kojarzy mu się z grą Counter Strike, a gdy słyszy słowo "emocje" przypomina mu się mecz w... Counter Strike. Wiele takowych przykładów podać jeno by jeszcze można, tylko w tym miejscu rodzi się w mej głowie pytanie - czy aby na pewno warto? Otóż nie. Nadszedł wszak kres mojej wyrozumiałości dla Kowalskich i ich intelektu i wręcz muszę rozpocząć krucjatę, która na celu ma ukazać wszystkim drugą, jakże piękną stronę medalu. Bo sport elektroniczny to nie tylko Counter Strike 1.6 oraz strzelanie "hedów" przez ściany.

Wiem, że słowa te mogą zrujnować niektórym psychikę oraz przewrócić całe wyobrażenie e-sportu do góry nogami - tym bardziej, że użytkownicy Cybersport.pl to w większości zagorzali zwolennicy CSa - jednak prawda jest taka, że wasz ukochany, wielbiony, ubóstwiany CS chyli się ku upadkowi, a jeżeli inne platformy, inne sceny nie zostaną na czas przez was zauważone, to w pewnym momencie powstanie luka, wyrwa, która w żaden sposób nie pomoże rozwojowi e-sportu w naszym kraju. Idąc dalej jestem w stanie sięgnąć po argument, iż monopol CSa zabija ów e-sport o czym coraz częściej się przekonuję.

Gra ta jest otóż na tyle wytarta, wyniszczona marketingowo, że nie przyciąga do siebie sponsorów. Fakt, może mi ktoś w tym momencie wytknąć, że ilość osób grających w "kantera" jest na tyle duża, jest to na tyle duży target, że jest ona marzeniem wielu marketingowców. Jednak na przestrzeni lat można było zauważyć mocny spadek nowych graczy tegoż produktu. Po co więc po raz kolejny reklamować jakąś markę, jakiś produkt wśród tych samych person. I wciąż, wciąż ją promować skoro jeżeli miała ona do kogoś dotrzeć to już to zrobiła - wtedy też ludzie, którzy dostają pieniądze za to, aby wcisnąć kit jak największej ilości osób muszą szukać nowego pola bitwy. Te, choć istnieją to jednak nie budzą ich entuzjazmu. Bo jeżeli nie są przez nikogo eksponowane (chodzi mi tu głównie o wszelkiej maści ligi), a mają potencjał i podstawy do rozwoju, są dla nich zwyczajnie bezużyteczne. A czemu tak się dzieje? Bo cały wysiłek wszystkich administratorów rozgrywek idzie na to, aby, ekhem - zrobić jak najlepiej CSowcom. Błąd. Duży błąd.


Rosja już podjęła decyzję o rozwoju sceny SCII, a My? Na zdjęciu znajduje się Pavel "BRAT_OK" Kuznetsov tuż po tym, jak w turnieju sponsorowanym m.in. przez Lenovo zdobył niewyobrażalną dla nas kwotę 10 500$ w gotówce + połowę tego w nagrodach rzeczowych (przeczytaj więcej o tym wydarzeniu na Cybersport.pl). U nas łącznie wydano MOŻE z 5 000 PLN...

Wystarczy spojrzeć się na takiego StarCrafta. Całe Stany Zjednoczone żyją tą grą. Fakt, na jej reklamę w USA idzie - obok Korei - najwięcej pieniędzy, bo w końcu Blizzard Entertainment jest firmą amerykańską. Jednak jej możliwości są zauważalne również i na starym kontynencie. Wielka Brytania, Francja a przede wszystkim Niemcy - gdzie zjeżdżają gracze z całej Europy aby trenować, czy Szwecja - gdzie mecze StarCrafta puszczane są w publicznej telewizji to idealny tego przykład. Tam codziennie fan SCII znajdzie coś dla siebie. Codziennie są turnieje, relacje z nich, różnorakie wywiady, artykuły, poradniki... wszystko. A najpopularniejszy angielskojęzyczny komentator - Day[9], ma więcej fanów niż nasz Filip "NEo" Kubski i przez miesiąc jest on w stanie rozdać więcej autografów niż NEo napisał przez całe swoje życie.

Polska nie musiałaby tak mocno odstawać, gdyż nasza własna scena StarCraft II "ma potencjał i podstawy do rozwoju". Tworzą ją tysiące graczy, którzy niegdyś byli fanami WC3, SC:BW lub jakichkolwiek innych produkcji plus Ci, którzy daną pozycją i e-sportem zajarali się dopiero po premierze. Nasi gracze uważani są za europejską i światową czołówkę w czasie, kiedy w CS zespoły pokroju BenQ DELTAeSPORTS.com, które choć grają ze sobą od tylu lat ledwo co nawiązują walkę z Frag eXecutors, uważając się przy tym za "skilled". Zaś MaNa, Tarson, DieStar, Kuba, cHoBo, Nerchio, ParanOid, SLiDeR, KroLu i wielu, wielu innych to zawodnicy, którzy nie raz udowodnili na co ich stać, a wielu "zachodnich" fanów dużo by dało by na co dzień oglądać ich zmagania. A w sumie to oglądają - korzystając z zachodnich środków niczym Afganistan. Bo polskie streamy i streamerzy nie mają siły przebicia, gdyż nikt ich nie wspiera technicznie, przepływ informacji jest zerowy, zaangażowane finansowe kogokolwiek jest znikome. Są sporadyczne turnieje o małą pulę nagród, które przyciągają średniaków - bo profesjonalistom się nie opłaca. Przez kilka miesięcy od daty premiery zorganizowane zostały zaledwie dwa lany (pisownia małymi literami jest tutaj użyta specjalnie, bo bardziej były to laniki niż LANy), choć właśnie przez kilkadziesiąt ostatnich tygodni można było z tego zrobić MEGA scenę tak jak to zrobiono na zachodzie, kiedy wszystko było świeże a noty recenzentów dosłownie wszędzie sięgały zenitu i panował ogólny zachwyt. Ale nie, lepiej było zrobić jakiś turniej na superekstramocnych laptopach w Counter Strike, który by działać potrzebuje faktycznie nieco węgla na rozpałkę, miast pokazać ich ogromne możliwości technicznie używając do tego nowej gry z piękną grafiką i detalami.

Zresztą, żeby nie wyszło, iż jestem jakimś fanatykiem SCII (choć przyznaje, że to właśnie ta gra jest przyszłością e-sportu na całym świecie) to ogólnie uważam, iż to gry duelowe są tym, na co powinno w Polsce postawić szczególny nacisk. Mowa tutaj głównie o platformie Quake Live - najlepszej grze FPS jeden na jeden w całej historii sportów elektronicznych, która ma ogromny potencjał i przynosi więcej emocji niż strzelanie czy tam skanowanie przez ściany w tym samym miejscu od dobrych kilka lat. Jest szybka, precyzyjna, wymaga godzin nieustannych ćwiczeń, a ludzie myślący schematycznie nie mają szans by osiągnąć w niej sukces - bo tam decyzje trzeba podejmować w ułamku sekundy, a zaledwie jeden błąd może spowodować przegraną w całym starciu. Inną jest FIFA, kotlet odgrzewany co roku przez EA Sports. Wszelako to właśnie dzięki nim i ich pieniądzom na reklamę oraz marketing praktycznie co kilkanaście tygodni jesteśmy świadkami LANu, gdzie główną atrakcją jest owa produkcja. Bo choć emocji jest w niej zero (bo ile emocji może dawać oglądanie elektronicznej piłki nożnej?) to sponsorzy lubią takie... pozycje. Czemu? Bo się w nich nie strzela, matki i ojcowie nie boją się o swoje dzieci, że zostaną w jakiś tam sposób zdegenerowane i że w przyszłości będą mordowały przypadkowych ludzi. Poza tym - PEGI 3+.

Zarówno jednak QL jak i FIFA są w miarę porządnie postrzegane w PL. Ale to przez to, że widnieją w spisie gier od wielu lat, a gracze pokroju av3k mocno wpłynęli na świadomość fanów. Av3k jest jednak sam, tak jak i Fx. W StarCraftcie w ciągu kilku miesięcy otrzymaliśmy kilku graczy ze ścisłej czołówki - a przecież to dopiero początek. O czym warto jeszcze nadmienić to fakt, iż turniej 1v1 jest łatwiej zorganizować. Ile potrzeba komputerów dla turnieju CS? 20 minimum, inaczej jest płacz. Dla SC2+QL+FIFA wystarczy 8 kompów/laptopów/konsol. 22 a 8... jak myślicie, co jest łatwiej zorganizować logistycznie? Kwestii nagród w ogóle poruszać nie będę. Liczę na to, że osoby czytające ten tekst są na tyle myślące, że same wywnioskują dla kogo jest łatwiej je zdobyć - dla 15 (TOP3 5v5), czy dla 3-8 osób (TOP3-8 1v1). Bynajmniej nie skreślam z góry gier drużynowych - Leagues of Legends, Heroes of Newerth (tudzież każda nowa DotA), Call of Duty, World of WarCraft, w którego grają miliony na całym świecie i który generuje ogrom możliwości i czego zresztą nikt o dziwo nie zauważa. Sam w nie gram i widzę w nich potencjał, aczkolwiek na ich rozwój potrzeba po prostu więcej czasu i środków. A tu niezbędne jest szybkie działanie.


Stare logo otwartego dla wszystkich graczu turnieju organizowanego przez ligę Global StarCraft League wspieraną przez GOMtv i Blizzard Entertainment. Całość rozgrywała się w Korei, sercu światowej sceny sportów elektronicznych. Nadchodzący, pierwszy sezon GSL obfitować będzie w łącznie 11 turniejów systematycznie rozgrywanych przez dosłownie cały rok. Pula nagród to - BAGATELA - 1 milion 200 tysięcy dolarów amerykańskich... (dowiedz się więcej o GSL 2011 na Cybersport.pl)

Mniejsza o sprawy organizacyjne. Sądzę, że warto zacząć inwestować w gry, w których gracze z naszego kraju mają szanse się wybić bo są nowe, a scena nie za bardzo ustabilizowana. Counter Strike do takich tytułów na pewno nie należy - i należeć nie będzie niezależnie od kasy w niego wpakowanej. Należy więc skupić uwagę na graczach, którzy naprawdę potrzebują wsparcia by rozpocząć podbój międzynarodowej sceny. Bo to dzięki nim będzie można rozsławić nasz kraj, ukazać możliwości e-sportu, promować/propagować naszego konika. Rozpocząć kampanię, która miałaby na celu zainteresować wszystkich graczy wieloma platformami na raz, niczym w życiu realnym, kiedy to fan piłki nożnej zerka również na poczynania drużyn w siatkówkę, koszykówkę, żużel czy boks.

Chcecie liczb, statystyk, dowodów, że CS to ostatnia rzecz, w którą należałoby teraz iść? Nie ma sprawy - wystarczy, że przejrzycie ostatnie 100 publikacji o SCII, QL i FIFA na łamach Cybersport.pl. Z łatwością powinniście wyciągnąć z nich odpowiednie konkluzje. Co jest kluczem do zrozumienia mojego przesłania.