Pro Evolution Soccer 2010 to najlepsza piłka nożna na komputery osobiste. Po wręcz idealnym PES6 Konami obniżyło loty, jednak zgodnie ze znaną frazą „do trzech razy sztuka” otrzymaliśmy solidny produkt. Najgroźniejszy konkurent japońskiej firmy, EA Sports, przygotował po raz kolejny odgrzanego kotleta, którego, stosując nowomowę, „PES zjada na śniadanie”. Nawet najwięksi fani FIFA 10 przyznają, że w tej chwili odnośnie gry na PC król jest jeden, co potwierdza też część zawodowych graczy, których przy kanadyjskim produkcie trzyma tylko liczba turniejów z odpowiednią pulą nagród (druga część wyemigrowała na konsole).

• GAMEPLAY I GRAFIKA

Grafika spełnia najwyższe standardy bieżących dni. Konami zrobiło grę konsolową na PC – murawa to murawa, a nie jakiś tandetny orlik, trybuny żyją własnym życiem, a animacje graczy są płynne i naturalne. Co ciekawe aby odczuć tak fantastyczny efekt wizualny nie trzeba grać na wysokich detalach.

Gameplay jest bardzo dobry i przemyślany w kontekście gry w trybie multiplayer. O co konkretnie chodzi? Część graczy narzeka, że zawodnicy reagują z minimalnym opóźnieniem. Prawda jest taka, że po paru dniach każdy będzie grał intuicyjnie i nie będzie zwracał na to uwagi, a samo „opóźnienie” powstało po to, by powstrzymać w sieci graczy, którzy potrafili przebiec całe boisko Messim czy Ronaldo. Teraz to już nie jest takie łatwe. Dodatkowo w grze obronnej poprawiono odbiór piłki – po naciśnieniu odpowiedniego klawisza nasz gracz od razu reaguje na komendę. Jeżeli zostaniemy minięci, to ponowne wielokrotne wciśnięcie spowoduje, że nasz obrońca będzie kopał rywala po łydkach lub łapał go za koszulkę, co da nam czas na przywołanie kompana do pomocy lub po prostu sędzia odgwiżdze faul bez konsekwencji w postaci kartki. Dzięki temu jesteśmy świadkami naprawdę ciekawych wyników w sieci, choćby Wisła Kraków grając „z głową” ogrywa „szybkobiegaczy”  Realu Madryt 1:0.

Poprawiono także grę bramkarzy. Już nie uda nam się bezkarnie w polu karnym minąć bramkarza i strzelić do pustej bramki, co było patentem na wykorzystywanie sytuacji sam na sam w poprzedniej edycji. Aktualnie golkiperzy nie rzucają się bezmyślnie pod nogi, starają się wyczekać do końca, co zrobi gracz. Gdy my bronimy, to oprócz tradycyjnego wyjścia z bramki sami możemy za pomocą dodatkowego klawisza zdecydować, w którym momencie rozpoczniemy interwencję. Ta opcja daje też spore możliwości przy interwencjach na pół-dystansie, ponieważ system jest niezwykle intuicyjny (nie ma tutaj żadnej opcji przełączania na bramkarza jak w FIFA). Mając odpowiednie wyczucie i umiejętności jesteśmy w stanie wyciągnąć nieprawdopodobne piłki. Gwarantuję, że jeżeli w takich sytuacjach zostawilibyśmy interwencję na barkach CPU, to w większości przypadków wyciągalibyśmy piłkę z siatki.

Kompilacja kilku ciekawych interwencji
System strzałów nie jest skomplikowany, aczkolwiek powodzenie zależy od umiejętności gracza, pozycji na boisku, odpowiedniego ułożenia ciała. Dodatkowo dochodzą takie niuanse jak ulubiona noga zawodnika. Gwiazdy strzelają obiema, z kolei solidni ligowcy, jeżeli mają trochę miejsca, starają się przełożyć piłkę na tą ulubioną, niczym w prawdziwej piłce. Dlatego bardzo często dochodzi do sytuacji w których łapiemy się za głowę z myślą "jak to mogło nie wpaść?!", ale na tym polega piękno futbolu.

Kompilacja kilku zmarnowanych sytuacji

• TAKTYKA

Taktyka w serii Pro Evolution Soccer daje wiele możliwości od kilku lat, dodatkowo doszło kilka nowości rodem z konsol. Oprócz wyboru formacji możemy edytować każdą pozycję na boisku. Ktoś chce bronić się 10 piłkarzami? Nie ma problemu, dodatkowo w przypadku indywidualnego krycia nie ma limitów. Antyfani „Catenaccio” także mają spore możliwości, ponieważ samo ustawienie piłkarza w danym miejscu to nie wszystko. Trzeba mu jeszcze wybrać rolę na boisku, choćby na przykładzie środkowego pomocnika – czy ma to być DMF, SMF, CMF czy może AMF. W tym przypadku trzeba pamiętać o atrybutach piłkarzy. Jeżeli ustawimy go na złej pozycji to będzie to dość spora strata dla drużyny.

Ustawienia dla całej drużyny są naprawdę duże (dysponujemy skalą „mocy” od 0 do 100). W ten sposób możemy określić jak mocnym pressingiem będziemy grać, na jakiej wysokości będzie grała nasza linia obrony, jak często nasi zawodnicy będą zamieniać się pozycjami (nie chodzi tutaj tylko o standardową zamianę np. lewoskrzydłowego na prawoskrzydłowego), czy podczas ataku zawodnicy mają grać bliżej zawodnika prowadzącego piłkę czy wręcz przeciwnie. O wyborze graczy, którzy mają wchodzić przy stałych fragmentach wspominałem?

Sporym atutem PES2010 jest zmiana strategii w „locie”. W FIFA 10 są to 4 klawisze (m.in. pressing on/off, gra z kontry on/off). W produkcie Konami też mamy te 4 klawisze, tylko, że są one edytowalne, czyli przed meczem z dostępnej listy zagrań możemy wprowadzić swoje ustawienia. W ten oto sposób w sieci może spotkać się dwóch graczy, którzy w meczu zastosują 8 różnych strategii! Mnie najbardziej przypadła do gustu ta ze wsparciem środkowego obrońcy podczas ataku (stosuje to m.in. Inter z Lucio, a na rodzimym podwórku Wisła z Głowackim).

• SINGLE PLAYER

Nie ulega wątpliwości, że brak niektórych licencji jest pewnym minusem, ale w sieci jest pełno doskonałych patchy, które tę niedogodność eliminują. Po wykupieniu licencji na UEFA Champions League i Europa League, bez licencji (brak oryginalnych herbów i strojów) pozostała tylko garstka zespołów w lidze hiszpańskiej i większość w Premiership, co nie jest wcale takim złym wynikiem. Osobom, które chcą grać regularnie w sieci, zalecam zainstalowanie gry na dwóch dyskach, ponieważ z takimi patchami nie podłączymy się do lobby. Gra nie zajmuje wiele miejsca, dodatkowo przy atrakcyjnych cenach dysków taka operacja nie powinna stanowić problemu dla ewentualnych maruderów.

Single player największe modyfikacje przeszedł w trybie „Master League”. W porównaniu z tymi z poprzednich lat jest kompletny. Mamy wpływ na rozbudowę stadionu, łowców talentów, lekarzy, pensje zawodników etc. Same negocjacje transferowe są dość realistyczne i wreszcie płacimy wirtualną gotówką, a nie punktami.

Sama rozgrywka jest bardzo ciekawa, ponieważ bez problemu odczujemy różnice, gdy walczymy z czołową drużyną Europy, choćby w meczu o stawkę (np. faza playoffs Ligi Mistrzów), a z ligowym średniakiem. Można rzec, że w przypadku gry o największą stawkę CPU potrafi „spiąć poślady”. Jak realna jest rozgrywka świadczy choćby fakt, że drużyna, która ma zagrać w finale Ligi Mistrzów parę dni przed meczem wystawia słabszy skład i praktycznie nie przykłada się do gry.

Garść bramek strzelona jedyną słuszną drużyną
Do dyspozycji gracza w SP godny polecenia jest jeszcze tryb „Become A Legend”. Najpierw tworzymy swojego wirtualnego piłkarza, następnie gramy jeden mecz w lidze podwórkowej, po którym łowcy talentów składają nam ofertę angażu do ligowego przeciętniaka. A potem? Mamy los w swoich rękach i sami zdecydujemy jak szybko dostaniemy się na ławkę rezerwowych, a potem do pierwszego składu, skąd wyciągnie nas jakiś znany klub. Karierę rozpoczynamy w wieku 17 lat, a kończymy zdaje się w okolicach 35-37 roku. Rozgrywka tylko dla fanów gatunku.

Jeżeli chodzi o oprawę audio to komentarz meczowy nie powala na kolana, jest wręcz ubogi. Zupełnie inaczej prezentuje się ścieżka dzwiękowa, która towarzyszy nam poza meczami. Jest bardzo dobra, a kilka kawałków jest naprawdę świetnych - można spokojnie je zapuścić sąsiadom.

• MULTIPLAYER

W dobie powszechnego dostępu do Internetu multiplayer to najważniejsza pozycja dla części (większości?) graczy. Od czasów perfekcyjnego PES6 ten tryb trochę kulał, aczkolwiek przerwanych meczów czy też popularnych lagów jest teraz naprawdę bardzo mało, więc w tym przypadku jesteśmy świadkami znaczącego postępu.

Oprócz tradycyjnego meczu 1on1 możemy zagrać naszym wirtualnym piłkarzem utworzonym w trybie BAL w jednej drużynie z 3 innymi graczami. Gratką dla fanów gatunku jest możliwość gry 2on2, który sprawia niezwykłą frajdę, pod warunkiem, że nie trafimy na typowego dryblera, który za punkt honoru obrał sobie nie podawanie piłki.

Ciężko napisać coś więcej o multiplayerze, ponieważ w grze przez sieć mamy te same możliwości, co w grze singlowej, a tak naprawdę jedyną różnicą jest dobór taktyki przez przeciwnika i jego ewentualny skill. Nie ulega wątpliwości, że dla fanów piłki nożnej grających tylko na PC jest to pozycja godna uwagi, która może ich wciągnąć na dłuższy czas. Jak na razie żadnej grze którą recenzowałem nie dałem tak wysokiej noty - 9/10.