Tytułem wstępu powiem, że ludzie, którzy nie mają pojęcia o danej dziedzinie nie powinni się brać za obiektywne rozpatrywanie faktów, bo niby jak, skoro nie potrafią ich choćby "poprawnie" zweryfikować? Media kilka razy podejmowały tematy związane z wirtualnym światem, grami wideo i graczami. Nieudolne próby dziennikarskie, które mają na celu pokazanie nas w świetle obiektywnego reflektora, często nie mają nic wspólnego z tym co robimy. Mamy za sobą gry w zwierciadle „Na dobre i na złe” - mały potencjalny morderca dźga babcię, bo ona przecież ma więcej żyć od niego. 

Teraz czas na reportaż Magazynu Ekspresu Reporterów, w którym to autor skupia się na pokazaniu wszystkich (bez wyjątków) graczy jako ludzi bez życia, którzy mycie traktują jak „zadanie dla chętnych” albo posiłek jako obowiązkowy fabularny quest, który wymagany jest do odkrycia dalszej historii gry, ale jest on tak nużący, że trzeba go wykonać, kiedy już w ostateczności nas przyszpili. W materiale pojawiają się trzy osoby, które swój nałóg zażegnały. Faktycznie – miały one poważny problem, ale teraz mają się chyba dobrze. Opowiadają one o tym, jak to marnowały czas przed komputerem, nic specjalnego. Natomiast wypowiedzi specjalistów przyprawiają mnie o niesmak(?). Totalny brak zasad sztuki reporterskiej razi na tyle, że jest on raczej zauważalny nawet dla szarego, niedzielnego gracza. Ważne jest to, że już szary użytkownik życia (bez stażu komputerowego) nie ma o tym pojęcia i chłonie materiał w czystej postaci (bez interpretacji).

Czy telewizja będzie w końcu naszym sprzymierzeńcem w walce o dobre imię e-sportu? Choćby o dobre imię gracza – to już coś. Zastanówmy się, czy telewizja w niektórych przypadkach czasem nie okazuje się niszcząca dla naszej e-sceny. Pomoże Wam w tym TEN MATERIAŁ. O przewijanie klipu bez buforowania trudno, zatem reportaż o polowaniu, z panem Zenonem w roli głównej, poprzedzający „wirtualny świat”, musi okazać się dla Was mentalnym przygotowaniem na kilkunastominutową pracę Anny Żakowieckiej-Krysiak (autorki reportażu).