Oto screenshot z gry, jak widać grafika jest niesamowita, dla porównania następne są zrzuty ekranu z ut2k4 i oryginalnego ut. Postęp jest naprawdę ogromny. Co ciekawe, UT3 obsługuje kartę Ageia Physix, o ile oczywiście ktoś takową posiada. Na następnym slajdzie możecie zobaczyć opisany hud, jak widać jest on prosty i przejrzysty.

Ale widzę, że panowie z ostatnich rzędów się nudzą. Proszę, nikt Was tu nie trzyma. Na pewno chętnie wyjaśnicie moim kolegom z rakietnicami co Wam się nie podobało. Mamy tutaj specjalny dział dotyczący wniosków, skarg i zażaleń, jeśli komuś nie pasuje coś w wykładzie, nasi delikatni pracownicy uzbrojeni, oj, powiedziałem uzbrojeni? Na pewno nie powiedziałem. To jak, pokazać drogę? Nie? Świetnie. Przejdźmy zatem do listy broni.

Ci z Was którzy grali w poprzednią część Unreal Tournament na pewno skojarzą większość pukawek. Do zmian w porównaniu z ut2k4 należy zaliczyć pojawienie się pistoletu zamiast słabego karabinu jako broni podstawowej, drobną zmianę funkcjonalności młota i miniguna, a także usunięcie lightning guna (czyli nota bene zdublowanej snajperki). Oczywiście jak to zwykle bywa mogą pojawić się szeregi zastrzeżeń – mi prywatnie brakuje reapera z pierwszej części. Zapach latających ostrzy o poranku, taaak... Ale wracając do rzeczy. Balans jest jak zwykle rzeczą względną i bardzo subiektywną. Prawie każdy ma na ten temat inne zdanie, co oznacza, że prawdopodobnie jest całkiem niezły. Lista broni przedstawia się następująco: 

• młot udarowy – czyli standardowa broń bliskiego kontaktu. Jej użycie kończy się pięknym rozpryskiem krwi na ekranie. Alternatywny strzał to impuls emp.

  

• Oprawca – podstawowa broń. Ot, taki sobie pistolecik.

  

• Karabin biologiczny – jedna z bardziej kontrowersyjnych pukawek. Wyrzucając z siebie zielone gluty pozwala nieźle zaminować teren. Alternatywna opcja to jedna duża zielona paczka płynnej pewnej śmierci.

  

• Karabin ASMD – czyli znane nam shock rifle. Wiązka fotonów lub kulka. Przy trafieniu pierwszym w drugie – ogromna emisja energii.

  

• Spawarka – kulki plazmy lub całkiem sympatyczny strumień, niestety o małym zasięgu. Drugi tryb naprawia sojusznicze pojazdy - dawny link gun.

  

• Minigun żądło – Najzwyklejszy minigun, mający dwie opcje prowadzenia ognia: bardzo duża szybkostrzelność, lub duży odrzut przeciwnika.

  

• Flak – czyli broń o nazwie technicznej Mk4 „Rozjemca”. Nazwa prawdopodobnie wzięta od flaków latających w powietrzu po jego użyciu. Drugi tryb do kulka, wybuchająca przy uderzeniu. Narysowany jest na niej perfidny uśmieszek

  .

• Wyrzutnia rakiet – klasyka. Jeden pocisk lub salwa trzech. Co tu więcej mówić – must have.

  

• Karabin snajperski – jedyna broń bez opisu w instrukcji (błąd w druku). W każdym razie jak najbardziej klasyczna snajperka. Headshot oczywiście zabija od razu.

  

• Długi łuk AVRiL – najlepszy wybór przeciwko pojazdom. Osłabiony nieco w porównaniu z ut 2k4, co jest jak najbardziej korzystne.

  

• Zbawiciel – czyli reedemer. Bardzo rzadko używany. Jednakże skuteczne skorzystanie z niego potrafi przynieść parę ładnych fragów. W końcu głowica jądrowa robi swoje. Poproszę Mikołaja o taką zabawkę pod choinkę.

  

Skoro bronie mamy za sobą, przejdźmy do trybów gry:

Pewnie część z Was skojarzy brak dwóch trybów obecnych chociażby w ut2k4 - assault. Do dziś wspominam te trupy na as_convoy przy wtórze genialnej muzyki... Oprócz tego poleciał jeszcze bombing run, double domination, mutant, invasion i last man standing. Dla przypomnienia rodzaje gry w ut2k4:

Będziemy zbliżać się do końca, ale, ale, słucham pytania. Chce pan wiedzieć jak wygląda movement? Gra jest szybsza od ut2k4. Ważnymi ruchami są podwójne skoki, a także uniki wykonywane przez dwukrotne wciśnięcie klawisza w daną stronę. Na pewno dla początkującego podstawową sprawą jest dobre opanowanie broni, zwłaszcza asmd, który jest jedną z silniejszych, a co za tym idzie częściej używanych pukawek.

Na deser zostawiłem sobie kwestię chciałoby się powiedzieć, najbardziej osobistą. Czyli jak wygląda przyszłość esportowa tego tytułu? Niestety, tutaj ciężko być optymistą. Według statystyk xfire w ut3 gra 2172 graczy dziennie, co daje mu 71 pozycję w rankingu (najwyżej - na 19, był 13.10.2007). Na stronie esl widzimy takie liczby - 106 graczy 1na1, 131 drużyn, średnio 5.18 meczów dziennie (w całej Europie). Xfire pokazuje, że baza graczy nie jest relatywnie duża, jednak kto wie - może coraz więcej ludzi zacznie rozgrywać krwawe turnieje po sieci. Najczęściej rozgrywanym trybem turniejowym jest duel. Tak naprawdę w takim pojedynku oprócz tak oczywistych rzeczy jak aim i movement, dużą rolę zaczynają odgrywać kontrola mapy i timing przedmiotów. Czyli opanowanie czasu respawnu poszczególnych broni/itemów i ich podnoszenie w odpowiednim momencie. Jeśli chodzi o perspektywy - UT3 jest jednym z kandydatów na WCG jako platforma duelowa, trzymajmy mocno kciuki, nic tak dobrze nie smakuje jak świeże mięso armatnie na lanie.

Warto może wspomnieć o jednej z wad ut3 - niezbyt przyjaznej dla nowicjusza krzywej nauki. O czym mowa? Porównajmy tę grę do chociażby CoDa 4. Tam wchodzimy na serwer, mamy od razu broń i gramy. Oczywiście zanim nasze umiejętności będą bardzo wysokie minie sporo czasu, jednak trudniej jest nam się zrazić. W ut3 wchodzimy na serwer i... prawdopodobnie zanim weźmiemy pierwszą broń do ręki (którą ciągle ktoś nam będzie zabierał sprzed nosa - kwestia właśnie timingu) zostaniemy paręnaście razy zabici przez shock combo nie wiadomo skąd. Potrzeba dużej dozy samozaparcia, żeby od zera przejść najtrudniejszy początkowy etap i zacząć naprawdę grać.

Z tego co właśnie mi mówią mi przez voice linka, który jest również wbudowany w ut3, nasz czas dobiega końca. Wszystkich zainteresowanych zapraszam do specjalnej galerii zdjęć z morderczego turnieju. Reszcie dziękuję za wysłuchanie mnie. Co mówicie? Chcielibyście podsumowanie, plusy i minusy i ogólną ocenę?

No dobra, ale oceny nie dostaniecie. Dlaczego? Bo single player w tej grze jest szczątkowy i końcowa nota zależy od tego jak bardzo rozwinie się scena, jak dużo będzie serwerów etc. Dziękuję za uwagę. Na tablicach widzicie przygotowane plusy i minusy.