„Zapalnikiem” do tego by napisać ten blog jest sytuacja, jaka kilka dni temu mnie się przytrafiła. W mojej ocenie esport spotka lub już spotkało to, co kiedyś zwykły sport. O czym mowa? Przedstawię Wam całą historię i mam nadzieję, że wówczas sami zrozumiecie.

Niedawno, jak jeszcze byłem głównym menadżerem organizacji Clan Poland, zdecydowałem się na zmianę drużyny Counter Strike 1.6. Wybrałem drużynę prowadzoną przez pewną osobę, nie będę tu wymieniał teraz imion czy nazwisk… kto się interesował choć trochę naszymi poczynaniami to wie, o kim mowa. Od samego początku były warunki ustalone, drużyna dostaje zaplecze techniczne od nas w postaci serwerów, ćwiczy, trenuje i po wakacjach myślimy o pierwszych wyjazdach na lany, na wkład finansowy w tą drużynę. Wszystko pięknie, ładnie i cacy. Każdy był wówczas zadowolony i pełen uśmiechu na twarzy z nawiązania współpracy. Poszła oficjalna notka w esportowy światek, wiele osób np. na Cybersporcie pisało w komentarzach teksty typu „max. tydzień”, „max. 2 tygodnie”. Wówczas śmiałem się z tych ludzi, sądziłem inaczej, myślałem, że ta współpraca będzie długa i owocna lecz tu zaczął nastawać pewien problem, który później okazał się nie do końca wymierny w skutkach. O ile kontakt z menadżerem drużyny był jako tako dobry, tak z graczami nie rozmawiałem nigdy. Uznałem, że dobrze… niech tak będzie, w końcu to gracze są odpowiedzialni za grę a ich menadżer odpowiada za całą logistykę, planowanie, zarządzanie. Kilkukrotnie zwracałem się do niego z prośbą by ów Panowie się zarejestrowali na stronie naszej organizacji i uzupełnili profile. Zrobiła to raptem część tylko, reszta najwyraźniej zignorowała to. Prosiłem także, by wyznaczył jedną osobę, która będzie wstawiać wyniki na stronie. Echo. Następnie w drużynie następuje roszada, dołącza nowy gracz. Chciałem by ktoś z drużyny napisał mi kilka zdań o tym, bym mógł umieścić to w newsie. Menadżer skierował mnie do gracza a gracz co? Nic, nie odpisał w ogóle. Znów kilkukrotne prośby z mojej strony by się chłopacy zarejestrowali. Usłyszałem tylko coś w stylu „ok”, tyle. Zero zainteresowania, zero zaangażowania, zero meczy. Kompletne zero! Nagle ni stąd ni zowąd pisze do mnie menadżer drużyny w sprawie, iż potrzebują kont premium na to by mogli zagrać w rozgrywkach EAS Polska. Zdziwiło mnie to, że wtedy, kiedy czegoś oni potrzebowali to wiedzieli co zrobić, do kogo się zgłosić. Wówczas w rozmowie zaznaczyłem, że zobaczymy jak to będzie, bo póki co to drużyna nic nie wniosła do organizacji a już zaczyna wymagać. A tu kolej rzeczy chyba powinna być odwrotna, przynajmniej według mojej mniemania. Pieniądze spokojnie na to były, ale doszliśmy do wniosku, że team najpierw musi coś udowodnić by dopiero żądać nakładu finansowego na nich. Ostatecznie przedstawiłem, że póki nie będzie jakichkolwiek efektów pracy to nie „wyłożymy” pieniędzy. Dwa dni bez odzewu, po czym dostaję info na GG w stylu „Dzieki za wspolprace, ale sorry nikogo za darmo nie bedziemy reklamowali, pozdrawiam i milego dnia;P”. Że tak powiem brzydko, reklama po ch*ju dzięki nim była. Jeszcze krótka rozmowa z menadżerem, bardzo aluzyjne sformułowania i koniec. Tego samego dnia ta drużyna trafiła do organizacji, w której ten oto menadżer jest tzw. głównodowodzącym. Wyciągnął tak sobie po prostu pieniądze od nich, ot co. I jak to ujął „normalnie to dziala”.

Martwi mnie to, że w esporcie niestety zaczyna pieniądz grać największą rolę. Tak, jak nastały te czasy w sporcie tradycyjnym. Kiedyś każdy grał po to, by wypromować siebie, swoją drużynę. Dołączając do organizacji drużyna nie raz stawała na głowie po to, by się wykazać przed zarządem, by im zaufać, by w nich inwestować. A jak jest dzisiaj? Kto ma więcej pieniędzy ten jest lepszy? Sami oceńcie.